Sicilië

Het grootste eiland van de Middellandse Zee is in wijntermen geen streek maar een continent: een actieve vulkaan, kalkheuvels en zandgronden liggen er binnen honderd kilometer van elkaar.

Land Italië
Landschap De Etna, de kalkheuvels bij Vittoria en het binnenland bij Palermo
Klimaat Mediterraan, sterk getemperd door hoogte en koele nachten
Smaak Zout-mineraal op de Etna, sappig en kruidig in het binnenland

De Etna is een nog altijd actieve vulkaan aan de oostkust. De wijngaarden liggen tussen ongeveer vierhonderd en boven de duizend meter hoogte en behoren daarmee tot de hoogst gelegen van Europa. Ze zijn onderverdeeld in tientallen contrade: afzonderlijke lavastromen die elk een eigen leeftijd en samenstelling hebben — zwart lavagruis, vulkanisch zand en as, mineraalrijk en snel drainerend. De zuurgraad in een Etna Bianco komt van de hoogte, niet van de breedtegraad.

Honderd kilometer naar het zuidwesten, rond Vittoria, is het landschap vlakker en de grond zandig met kalk eronder. Hier laten nero d’avola en frappato een lichtere, sappigere kant van Sicilië zien: wijnen die je koel kunt schenken en die weinig te maken hebben met het zware, alcoholrijke imago dat het eiland decennialang had.

Weer honderd kilometer verder, in het binnenland ten zuidwesten van Palermo rond Camporeale, liggen glooiende heuvels met klei- en kalkbodems op enkele honderden meters hoogte. Ver van de zee, met flinke verschillen tussen dag en nacht. Wijnbouw is er eeuwenoud: de grond werd al meer dan driehonderd jaar geleden door jezuïeten bewerkt.

Waarom ik hier koop. Ik heb Sicilië bewust in drieën gekocht: Benanti op de Etna, Occhipinti bij Vittoria en de biologische coöperatie Valdibella in het binnenland. Samen laten ze zien dat “Siciliaans” geen smaak is maar een adres.